This field study examined the influence of moderate intensity training on gait patterns and work capacity of individuals with fibromyalgia syndrome (FS). FS is a chronic condition of unknown etiology, characterized by muscle tenderness, pain and stiffness and often accompanied by depression and fatigue which seems to occur primarily in middle aged females. There is no known cure for FS but treatment often includes a prescription of mild exercise. Few studies have evaluated the effectiveness of mild exercise on work capacity and gait patterns in FS patients. Participants were 14 females (age 47.0± 7.6 y) who participated in a 10 wk community based aerobic, strength and stretching program designed for FS individuals. Subjects were evaluated pre- and post-program and at a 2 month follow up. Work capacity was estimated by a sub-maximal PWC 170 cycle ergometer test and a Borg perceived exertion scale. Gait was assessed using OptoTrack three dimensional kinematics with 16 channel analogue data acquisition system. Trunk flexibility was also assessed. No significant change in estimated work capacity or flexibility was seen between pre- post- and follow up times. Nevertheless, a significant increase in self selected walking speed (p < 0.05) and a trend toward a more normal gait pattern that was sustained in the follow up testing was noted. We had previously also reported a significant improvement in muscle pain and other fibromyalgia symptoms in this population consequent to the training program. It was concluded that mild exercise training that does not influence work capacity or trunk flexibility can nevertheless positively influence gait mechanics and fibromyalgia symptoms in female FS patients.

KEY WORDS: Fibromyalgia, exercise, gait, work capacity

ÖZET
Bu saha çalışmasında fibromiyalji sendromlu (FS) bireylerde orta şiddetli antrenmanın yürüme seyri ve iş kapasitesi üzerine etkisi incelendi. FS etyolojisi bilinmeyen, öncelikle orta yaş kadınlarda görülen yorgunluk ve depresyonun eşlik ettiği kasta hassasiyet, ağrı ve sertlikle karakterize kronik bir hastalıktır. FS tedavisi bilinmemekle birlikte tedavi sıklıkla orta şiddette egzersiz içermektedir. FS'lu hastalarda sınırlı sayıda yapılan çalışmada orta şiddetli egzersizin yürüme seyri ve iş kapasitesi üzerine olan etkisi değerlendirilmiştir. 14 kadın (yaş 47.0 ± 7.6 yıl) denek FS'lu bireyler için hazırlanmış olan geniş kitleleri hedef alan aerobik, kuvvet ve germe egzersizlerini içeren 10 haftalık bir programa katıldı. Denekler program öncesi, sonrası ve 2 ay sonrasında değerlendirildi. İş kapasitesi submaksimal PWC 170 bisiklet ergometresi testi ve Borg'un egzersiz şiddetini subjektif değerlendirme cetveli ile değerlendirildi. Yürüme 16 kanallı analog data akışı sağlayan OptoTrack üç boyutlu kinematik sistemi kullanılarak ölçüldü. Gövde esnekliği de ölçüldü. Tahmini iş kapasitesi ve esneklik öncesi, sonrası ve 2 ay sonrası arasında anlamlı değişiklik göstermedi. Bununla birlikte yürüme hızını kendi kendine belirlemede anlamlı (p < 0.05) bir artış ve testleri takiben daha normal bir yürüme seyrine doğru değişim not edildi. Biz daha önceki çalışmamızda bu popülasyon için antrenman programını takiben kas ağrısı ve fibromiyalji semptomlarında anlamlı bir gelişim bildirmiştik. Sonuç olarak, orta şiddetli egzersiz antrenmanı FS'lu kadın hastalarda iş kapasitesi veya gövde esnekliğini etkilememekle birlikte fibromiyalji semptomları ve yürüme mekaniğini pozitif olarak etkileyebilir.

ANAHTAR KELİMELER: Fibromiyalji, egzersiz, yürüme, iş kapasitesi.