The purpose of this study was to assess if supervised, low intensity training would improve aerobic capacity and body composition in sixth graders. Twelve sixth graders walk-trained at approximately 50% of their maximal heart rate, four to five days/week for 12 weeks; beginning with an average of 10 miles/week and increasing to about 27 miles/week (Experimental group [E]). Six subjects of similar age volunteered to be controls (Control group [C]). Baseline and post?training measurements included: height (cm), body weight (kg), sum of skinfolds at six sites (mm), and maximal oxygen consumption (VO₂max; ml·kg^-1·min^-1). Three-day dietary records were also collected at pre-, mid-, and post-training to assess dietary changes that may have occurred during the study. There were significant increases (p < 0.05) from baseline to post-training in both groups in height and body weight. There was a significant interaction in the sum of skinfolds: E decreased 10.3% (p < 0.05) and C increased 2.3% (p > 0.05). There were no significant differences between groups in relative VO₂max (ml·kg^-1·min^-1) from baseline to post-training. C consumed significantly more total kilojoules (11,577±3883 [C]; 7431±2523 [E]) and more total grams of carbohydrate (392±403 [C]; 227±48 [E]) and fat (93±97 [C]; 62±29 [E]) than E, post-training. C also consumed significantly more total grams of protein than E pre-training (95±99 [C]; 74±21 [E]). In conclusion, walk-training elicited a significant decrease in sum of skinfolds with no change in relative VO₂max. Furthermore, no dietary changes were observed in the experimental group as a result of the training.

KEY WORDS: Children, low intensity exercise, walk-training.

ÖZET
Bu çalışma ile 6.sınıf öğrencilerde danışman gözetiminde yapılan düşük şiddetli antrenmanın aerobik kapasite ve vücut kompozisyonu geliştirebileceğini ölçmek amaçlandı. 12 6.sınıf öğrencisi yaklaşık maksimal kalp atım sayılarının %50'sinde, haftada 4-5 gün, 12 hafta, haftada 10 mil ile başlayan ve yaklaşık haftada 27 mil'e artan yürüme antrenmanı yaptı (deneysel grup, E). Benzer yaştaki 6 denek kontrol grubu (kontrol grup, C) olmaya gönüllü oldu. Başlangıç ve antrenman sonu ölçümler; boy (cm), vücut ağırlığı (kg), 6 bölgenin der altı kalınlık toplamı (mm) ve maksimal oksijen tüketimi (VO₂maks; ml·kg^-1·min^-1) içermekteydi. Çalışma sırasında oluşan beslenme değişikliklerini değerlendirmek için antrenman öncesi, ortası ve sonrasında 3 günlük beslenme kayıtları toplandı. Her iki grupta boy ve vücut ağırlığında başlangıçtan antrenman sonuna anlamlı (p < 0.05) artış vardı. Deri altı kalınlık toplamında anlamlı etkileşim vardı: E % 10.3 düştü (p < 0.05) ve C %2.3 arttı (p > 0.05). Başlangıçtan antrenman sonuna gruplar arasında VO₂maks (ml·kg^-1·min^-1) açısından anlamlı fark yoktu. C toplam kalori (kilojoul) (11,577±3883 [C]; 7431±2523 [E]), toplam gr karbonhidrat (392±403 [C]; 227±48 [E]) ve yağ tüketimi (93±97 [C]; 62±29 [E]) antrenman sonrası E'den anlamlı fazlaydı. C'nin toplam gr protein tüketimi de antrenman öncesi E'den anlamlı fazlaydı (95±99 [C]; 74±21 [E]). Sonuç olarak yürüme antrenmanı VO₂maks'da anlamlı bir değişikliğe neden olmadan toplam deri kalınlığında anlamlı bir düşüşe neden oldu. Ayrıca antrenmanın bir sonucu olarak deney grubunda beslenme değişikliği gözlemlenmedi.

ANAHTAR KELİMELER: Çocuklar, düşük şiddetli egzersiz, yürüme-antrenmanı.